ಜನವರಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಜನರ ಸರದಿ ಬಂದೀತೇ?

ಮನೆಯ ಹಂಚು ಒಡೆದರೆ, ಊರಿನ ಬಾವಿ ಬತ್ತಿದರೆ, ಕೆರೆಯ ಏರಿ ಕುಸಿದರೆ ಜನ ಮೊದಲು ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟುವುದು ಶಾಸಕರ ಮನೆಯದ್ದಲ್ಲ, ಪಂಚಾಯತ್ ಸದಸ್ಯನ ಮನೆಯದ್ದು. ಗ್ರಾಮ ಸ್ವರಾಜ್ಯ ಅಂದ್ರೆ ಅದು ಇದೇ. ಆದರೆ ಜಿಲ್ಲೆ ಮತ್ತು ತಾಲೂಕು ಪಂಚಾಯತ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಆ ಬಾಗಿಲಿನ ಹಿಂದೆ ಜನರೇ ಆರಿಸಿದ ಒಬ್ಬ ಸದಸ್ಯನೂ ಇಲ್ಲ, ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವರ್ಷದ ಆರಂಭದಿಂದ ಅದೇ ಕಥೆ.

ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಜನ ಯಾರ ಬಳಿ ಹೋಗಬೇಕು?ನಿನ್ನೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮೀಣಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪಂಚಾಯತ್ ರಾಜ್ ಸಚಿವ ಈಶ್ವರ್ ಖಂಡ್ರೆ ಅವರು ಪಂಚಾಯತ್ ಚುನಾವಣೆಗಳು ಜನವರಿ ಮೊದಲ ಅಥವಾ ಎರಡನೇ ವಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಮೀಸಲಾತಿ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸುಮಾರು 1,800 ಆಕ್ಷೇಪಣೆಗಳು ಬಂದಿವೆ, ಒಂದು ವಾರದಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಈ ತಿಂಗಳೇ ಅಂತಿಮ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇವೆ, ಆಯೋಗಕ್ಕೆ ತಯಾರಿಗೆ ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ತಿಂಗಳು ಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಅವರ ಲೆಕ್ಕ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲೊಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಇದೆ.

ಹೆಚ್ಚಿನ ವರದಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನವರಿಯ ಗಡುವು ಕಾಣಿಸುವುದು ಜಿಲ್ಲಾ ಮತ್ತು ತಾಲೂಕು ಪಂಚಾಯತ್‌ಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಅವಧಿಯನ್ನು ಇದೇ ತಿಂಗಳು ಇನ್ನೂ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವ ವರದಿಗಳೂ ಇವೆ. ಸುದ್ದಿ ಸಣ್ಣದು, ಆದರೆ ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ಕಾಯುವಿಕೆ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು.ಜಿಲ್ಲಾ ಮತ್ತು ತಾಲೂಕು ಪಂಚಾಯತ್‌ಗಳಿಗೆ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯಬೇಕಿದ್ದದ್ದು 2021 ರಲ್ಲೇ. ಮುಂದೆ ಕ್ಷೇತ್ರ ಪುನರ್ವಿಂಗಡಣೆ, ಮೀಸಲಾತಿ ಪಟ್ಟಿ, ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲು, ರಾಜ್ಯ ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗದ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ನಿಂದನೆ ಅರ್ಜಿ ಹೀಗೆ ಒಂದರ ಹಿಂದೊಂದು ಕಾರಣಗಳ ಮೆರವಣಿಗೆ.

ಈ ವರ್ಷದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ 5,943 ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತ್‌ಗಳ ಅವಧಿಯೂ ಮುಗಿದು ಹೋಯಿತು. ಜೂನ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಇದೇ ಸಚಿವರು ಬಾಕಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯತ್ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ಈ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯೊಳಗೆ ನಡೆಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದಿದ್ದರು. ಈಗ ಅದು ಜನವರಿಗೆ ಜಾರಿದೆ. ವರ್ಷದ ಕೊನೆ ಅಂದದ್ದು ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಮೊದಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ.

ಹೇಳಿಕೆ ಹೊಸದು, ಕಾಯುವಿಕೆ ಹಳೆಯದು.ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಪಂಚಾಯತ್ ಚುನಾವಣೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಮತದಾನದ ದಿನವಲ್ಲ. ಹಳ್ಳಿಯ ರಸ್ತೆ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಕೆಲಸ, ವಸತಿ ಯೋಜನೆ, ಶಾಲೆಯ ಶೌಚಾಲಯ ಮುಂತಾದ ಸಾವಿರ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸಂಗತಿಗಳಿಗೆ ಊರಿನವನೇ ಆದ ಒಬ್ಬ ಜವಾಬ್ದಾರ ಸಿಗುವುದು ಇಲ್ಲಿಯೇ. ಚುನಾಯಿತ ಸದಸ್ಯರಿಲ್ಲದ ಪಂಚಾಯತ್ ಅಂದ್ರೆ ಅರ್ಚಕರಿಲ್ಲದ ಗುಡಿಯ ಹಾಗೇ. ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿರುತ್ತದೆ, ದೀಪವೂ ಉರಿಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಊರಿನವರ ಮೊರೆ ಕೇಳುವವರು ಯಾರು? ಫೈಲು ಓಡಾಡುತ್ತದೆ, ಜನರ ಧ್ವನಿ ಓಡಾಡುವುದಿಲ್ಲ.ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯ.

ಚುನಾಯಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಲ್ಲದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹಣಕಾಸು ಆಯೋಗದ ಅನುದಾನದ ಪಾಲು ತಡೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎನ್ನುವ ವರದಿಗಳು 2024 ರಲ್ಲೇ ಬಂದಿದ್ದವು. ಅಂದರೆ ವಿಳಂಬದ ಬೆಲೆ ತೆರುತ್ತಿರುವುದು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲ, ಹಳ್ಳಿಗಳು. ಸ್ಥಳೀಯ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಸೆಮಿಫೈನಲ್ ಎಂದೇ ನೋಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವ ಪಕ್ಷಕ್ಕೂ ಆತುರವಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ರಾಜಕೀಯ ವಿಶ್ಲೇಷಕರ ಹಳೆಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ. ಆ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಹೊರೆ ಹೊರುತ್ತಿರುವವರು ಮಾತ್ರ ಮತ ಹಾಕಬೇಕಿದ್ದ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನ.ಹೌದು, ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಕಾರಣಗಳಿರಬಹುದು.

ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಗಡಿ ಬದಲಾಗಿದೆ, ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳು ನಗರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಸೇರಿವೆ, ಮೀಸಲಾತಿ ಸರಿಯಾಗಿ ನಿಗದಿಯಾಗಬೇಕು. ಆದರೆ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮುಗಿಯದ ತಯಾರಿ ಎಂದರೆ ಅದು ತಯಾರಿಯೇ? ಪಂಚಾಯತ್ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇ ‘ಪಂಚ’ ಇದೆ, ಐದು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಜನರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಮತ ಕೇಳಬೇಕು ಎನ್ನುವುದೇ ಅದರ ಆತ್ಮ.

ಮತ ಕೇಳುವ ಪಂಚವಾರ್ಷಿಕ ಬದಲು ಮತಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುವ ಪಂಚವಾರ್ಷಿಕ ಎದುರಾಗಿರುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಶೋಭೆಯಲ್ಲ.ಈ ಬಾರಿಯಾದರೂ ‘ನಡೆಯಬಹುದು’ ಎನ್ನುವ ಮಾತು ‘ನಡೆಯುತ್ತದೆ’ ಎನ್ನುವ ದಿನಾಂಕವಾಗಿ ಬದಲಾಗಲಿ. ಜಿಲ್ಲೆ, ತಾಲೂಕು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತ್‌ಗಳಿಗೂ ಸ್ಪಷ್ಟ ದಿನಾಂಕ ಸಿಗಲಿ. ಆಯೋಗ ಅಧಿಸೂಚನೆ ಹೊರಡಿಸಲಿ, ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತಪೆಟ್ಟಿಗೆ ತೆರೆಯಲಿ, ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಬಾಗಿಲು ಮತ್ತೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳಲಿ.

ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್‌ನಲ್ಲಿ ಜನವರಿ ಬರುವುದು ಖಚಿತ. ಆದರೆ ಆ ಜನವರಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಜನರ ಸರದಿ ಬಂದೀತೇ?